EMOTIONELE VERANTWOORDELIJKHEID
Emotionele volwassenheid:
Emotionele verantwoordelijkheid ontstaat als jij besluit de verantwoording te gaan nemen over jouw emoties en die te gaan voelen en aan te gaan kijken, pas dan kun je emotioneel volwassen worden en emotioneel beschikbaar worden voor de ander.
Neem je geen verantwoording dan zul je altijd vanuit je eigen (kind)pijnstukken reageren, lees meer over innerlijk kind, wordt je emotioneel niet volwassen dan kun je ook niet emotioneel beschikbaar zijn voor de ander.
Tja wat is dat nou die emotionele volwassenheid? In ons jonge leven maken we allemaal van alles mee, heftige zaken en minder heftige zaken. Dit gebeurd op alle leeftijden. Alles wat we in onze jonge jaren meemaken wat we niet verwerken blijft in ons systeem aanwezig. Net zolang tot dat wij zover zijn om het aan te gaan kijken. lees meer over emotionele volwassenheid.
Een voorbeeld:
Stel een jip en janneke voorbeeld: je bent 6 jaar en je bent boos omdat je niet naar het feestje van een klasgenoot mag. Je mag op dat moment je boosheid niet uiten. Deze boosheid slaat zich op in je systeem. Dit wordt ook wel bevroren energie genoemd. Je komt op de leeftijd van 35 jaar, hebt een grote vriendenkring waarvan je denkt dat ze je allemaal heel leuk vinden en je hoort via via dat een van je vrienden een feestje geeft maar jou niet heeft uitgenodigd.
Op dat moment voel je boosheid opkomen, dit is de boosheid die je op 6 jarige leefdtijd ervaren hebt en bevroren was omdat je er op dat moment geen gehoor aan kon of mocht geven.
Nu komt het dus naar voren en dan kun je twee dingen doen. Je kunt heel boos worden op die vriend, hem de huid volschelden en hem nooit weer willen zien. Of je gaat kijken en voelen waarom je zo boos bent, wat jou zo hierin raakt. Je blijft bij die boosheid en gaat de boosheid doorvoelen.
En dat laatste is verantwoording nemen voor je eigen emoties en emotioneel volwassen worden!
Eigen verantwoording:
Velen van onze nemen deze verantwoording (nog) niet en leggen het dan dus bij de ander neer. In dit geval zou het dus de schuld zijn van die vriend dat jij boos bent omdat je niet op zijn feestje mag komen.
Maar eigenlijk mag je je vriend bedanken dat hij jou helpt door op dat rode knopje bij jou te drukken waardoor de boosheid naar boven kwam en jij het kunt gaan verwerken zodat je emotioneel volwassen kunt worden en niet meer als dat 6 jarige jongetje reageert.
Het wil niet zeggen dat je niet boos mag zijn, maar het is wel belangrijk dat je eerst altijd bij jezelf te rade gaat waarom het gebeurd, er wordt iets in jou getriggerd, de ander is alleen maar de spiegel voor jou.
Het fijne is dat als twee mensen beide emotioneel volwassen zijn, je beide eerst kijkt wat er gebeurd bij jezelf en daar de verantwoording voor neemt, en daarna op een rustige manier het gesprek aan kunt gaan over de situatie. Zodat de verantwoording niet bij één persoon ligt.
HSP:
Voor HSP'ers is dit best een lastige, omdat zij vaak zo gevoelig zijn dat het extra hard binnenkomt als de ander het bij jou neer legt. Hoe ga je hier dan mee om? Laat je het voor wat het is? Of ga je het gepsrek aan en geef je je grens aan dat dit niet juiste weg is? Lees meer over HSP
Wil jij leren hoe hier mee om te gaan? Merk jij ook dat je het bij de ander neerlegt of dat de ander het bij jou neer legt? Ben je bewust van wat er gebeurd? Geef je je grens aan?
Ik help je graag, maak gerust een afspraak voor meer info of kennismakingsgesprek.
Nicole
Opmerkingen