Begrijpen jullie elkaar nog?

Waarom doet een paard wat hij doet?​

Paarden reageren direct op wat er in ons leeft. Op je houding, je spanning, je ademhaling, je intentie. Ze leven in het hier en nu en ze voelen jou. Daar bewegen ze op mee, zonder oordeel. Puur en eerlijk.

Een paard kan niet praten. Het enige wat hij kan doen is met zijn lichaam laten zien wat er is. Heel veel mensen zeggen dan: dat paard luistert niet, geef hem de zweep of een spoortje erbij. Maar hij communiceert. Hij zegt alleen niet in woorden: ik heb hier pijn, of ik vind dit moeilijk, of gewoon ik heb vandaag geen zin om iets te doen.

​

Stel dat je veel onrust in je hebt. Dan kan je paard die onrust laten zien tijdens het rijden. Hij luistert niet, of hij is zelf heel onrustig.

Stel dat je angst bij je draagt, wat veel mensen hebben en niet altijd willen aankijken. Dan kan je paard dat laten zien door er ineens vandoor te gaan. En dat is precies waar je het bangst voor bent.

Zo kan een paard tijdens het rijden van alles aan je laten zien over wat er bij jou aan blokkades zit.

En het gaat over aarding. Als je niet goed geaard bent en je gaat op een paard zitten, dan ben je nog minder geaard, want de vloer is weg. Dan schiet je vaak ook nog in je hoofd, en dan ben je helemaal weg bij je gevoel. Hoe kan een paard dan op jou vertrouwen, als je niet in je lijf zit? En als je dan ook nog een paard hebt dat zelf niet geaard is, door trauma of iets anders, dan gaan jullie samen helemaal stuiteren.

​

De invloed van het gezin waarin je bent opgegroeid is groot. Toen moest je overleven en heb je een manier gevonden om door te gaan onder de omstandigheden waarin je zat. Dat overlevingsmechanisme installeert zich in je hele wezen. Als je volwassen bent is het vaak nog onbewust actief, als oude software.

Ook al vind je dat je een fijne jeugd had, toch ontwikkelt ieder kind zoiets. Ben je heel beschermd opgevoed, dan snakt je mechanisme waarschijnlijk naar vrijheid. Ben je onveilig opgegroeid, dan kun je je voorstellen wat het allemaal voor je gedaan heeft.

​

Bij het paard worden die opgeslagen spanningen direct weerspiegeld. Het komt regelmatig voor dat iemand denkt het eigen thema wel te kennen, en dat er dan iets dieper liggends naar boven komt. Daardoor ontstaat inzicht, en ruimte om er anders naar te kijken. Dat levert direct meer rust op.

Aan het einde van een sessie is je paard vaak veel zachter. Je ziet het in zijn ogen en in zijn hele houding. En bij jou zie ik hetzelfde: meer zachtheid, meer helderheid, en vooral blijdschap.

Wat mensen het meest meenemen is herkenning. Zich gehoord en gezien voelen, en begrijpen waarom hun paard doet wat hij doet.

​

Hoe ga ik te werk?

We hebben eerst een kort voorgesprek, vooraf of bij aankomst. Daarna gaan we met zijn drieën de ruimte in: jij, je paard en ik. Een paddock of een longeercirkel, dat maakt niet uit, als er maar ruimte is.

Ik stem me af op jullie allebei. Ik voel in mijn eigen lijf al wat er bij jou gebeurt en wat er bij je paard gebeurt. Ik observeer wat je paard laat zien, en daar ga ik met jou op in.

Ik help je de signalen van je paard te herkennen en te begrijpen, en te voelen wat dit bij jou oproept. Vaak gaat het over vertrouwen, grenzen, spanning of jezelf laten zien.

​

Mijn rol is om het proces te dragen in een veilige bedding en het overzicht te houden. Zowel jij als je paard mag zich gezien en gehoord voelen. Er is aandacht voor wat jij nodig hebt en voor wat goed is voor je paard. Je paard hoeft niets te laten zien en niets te presteren.

Ik werk niet met vaste methodes maar met afstemming. Wat zich aandient mag gezien worden. Soms is dat een fysieke oefening, soms stilte, soms een vraag of een kleine beweging die alles in gang zet.

Bij het paard zie je vaak gapen, kauwen, likken, met de ogen knipperen of rollen. Dat hoort bij loslaten. Bij jou kan dat ook gebeuren. Boeren, gapen, of emotioneel worden. De emoties komen dan los op dat moment, en dat mag.

​

Je krijgt tips en oefeningen mee die jullie samen kunnen doen. Soms kom ik een tweede of derde keer. Soms is een keer genoeg.