Mijn schaduwkanten aankijken: de delen die ik niet altijd leuk vond.

Afbeelding bing create

Mijn schaduwkanten aankijken, de delen die ik niet altijd leuk vond. ik wist in het begin niet eens wat het betekende. Toen ik begon met mijn eigen innerlijke reis keek ik mijn schaduwkanten echt niet altijd aan, ze waren confronterend en ik vond het spannend om ze aan te kijken. En eerlijk gezegd begreep ik er in het begin ook niet zoveel van. Dan praat ik over ca 20 jaar geleden toen mijn reis begon.

Ik dacht ook dat persoonlijke groei betekende dat je steeds een betere versie van jezelf wordt. Positiever, rustiger. En dat klopt ook, maar er waren ook delen die ik toch niet zo graag aankeek: mijn schaduwkant.

Wat zijn schaduwkanten eigenlijk?

Een schaduwkant zie je ook liever niet van jezelf. Je wilt het eigenlijk niet zijn, maar het is wel een deel wat bij jou hoort. Vaak is het een kindsdeel dat gezien en gehoord wil worden. Een schaduwkant kan zijn angst, boosheid, controle, schaamte, schuld, jaloezie, enzovoort.

Schaduwkanten zijn rauw, eerlijk en ontzettend herkenbaar. Het zijn stukken die we in onszelf hebben weggestopt. Eigenschappen of gevoelens die er niet mochten zijn en niet welkom waren. Deze delen ontstaan vaak als bescherming omdat we ons niet veilig voelde.

Waarom vermijden we ze liever?

We willen graag allemaal liefdevol, licht en positief zijn. Maar als je je schaduwkant niet aankijkt zal je het andere nooit bereiken. Zonder donker is er geen licht. Wat ik vaak zie is dat we de schaduwkant negeren ( deed ik ook hoor in het begin), we gaan onszelf afleiden, blijven bezig en houden ons sterk.

Wat ik ervaarde is dat hoe harder ik mijn best deed om mijn schaduwkant niet aan te kijken of te voelen hoe harder het zich aandiende, totdat ik uiteindelijk geen keus meer had om mijn schaduwdeel aan te kijken. Ook ik vind dat niet altijd leuk, nee echt niet, vaak zit er angst onder, maar doordat ik het wel doe is er zoveel meer balans nu. En zoveel meer licht, liefde, vertrouwen en positiviteit.

We zijn vaak bang om onze schaduwkant aan te kijken, wat gebeurd er als we het wel doen?

Het werkt bevrijdend! Op het moment dat je je schaduwkant wel durft aan te kijken en blijft bij alles wat je ervaart op dat moment in je lichaam en erdoor heen ademt komt er ruimte.

Dat deel van jou wordt eindelijk gezien!

Je hoeft het niet ingewikkelder te maken dan het is, alleen toestaan dat het er mag zijn. Je mag boos zijn, je mag schaamte hebben, je mag je schuldig voelen enzovoort, maar duw het niet weg blijf bij al het ongemak wat je ervaart. Wat wel belangrijk is is dat je dat wat je ervaart niet op de ander projecteert, daar bedoel ik mee dat je de ander niet de schuld mag geven van wat jij ervaart. Het is jouw deel wat zich laat zien wat waarschijnlijk ergens in je jeugd beschadigt is en in het huidige moment getriggerd wordt.

Ik merk dat ik steeds zachter wordt naar mijzelf toe en ook steeds meer in mijn kracht komt te staan. Mijn basisveiligheid in mij wordt steeds groter. En daarmee groeit mijn vertrouwen in mij en in God. Het aankijken van mijn schaduwkant helpt mij om steeds dieper te kunnen zakken in mij en steeds dichter bij mijn eigen essentie te komen.

In mijn praktijk is er ruimte om dit samen te onderzoeken. Je bent welkom als je voelt dat je hier niet alleen doorheen wilt, of niet weet hoe je je schaduwkant mag aankijken.

Nicole